2006/Jul/21

ตอบตัวเองไม่ได้เลย
เธอทำไมเงียบงัน
ดูคล้ายไม่เข้าใจกัน
จึงไม่ยอมพูดจา

อยากให้เธอมีคำตอบ
แทนอาการเฉยชา
แทนอาการไม่มองตา
มีอะไรพูดกัน

ไม่ใช่ฉันไม่รู้สึก...

บอกตรงตรงไม่แน่ใจ
ความเป็นไปของเรา
ยังรัก...กันบ้างหรือเปล่า
ยังลังเลหัวใจ

หากว่าเธอมีคำตอบ
ใจเธอเป็นของใคร
เป็นคนเดิมหรือคนใหม่
ยังยินดีรับฟัง...

อย่างน้อย...ฉันเองก็ควรได้รู้
ถ้าทุกอย่างจะต้องเปลี่ยนไป
จะได้ทำใจจากนี้

อยากรู้...ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้
ถ้าเธออยากให้ฉันจากไป...
ฉันยินดีตัดใจจากเธอ...

เมื่อไหร่ที่เจอกัน...อยากให้เธอนั้นพอใจ
เมื่อไหร่ที่มีใคร...อยากให้เธอนั้นมีความสุข
ถ้าหากอยู่กับฉัน...มันคือการต้องทุกข์ใจ
ก็จะขอเป็นคนไป...ไม่ให้เธอต้องกังวล

อย่างน้อยฉันเองก็ควรได้รู้
ถ้าทุกอย่างจะต้องเปลี่ยนไป
จะได้ทำใจจากนี้

อยากรู้...ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้
ถ้าเธออยากให้ฉันจากไป
ฉันยินดีตัดใจจากเธอ...





ฟังแล้วกระแทกใจ
เหงาจังเลย...

เสียใจ...ที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่ควรจะทำ
ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกคงจะดำเนินไปอย่างราบรื่นกว่านี้
หากคนเราไม่ได้ใช้ความรู้สึกหรือหัวใจในการกระทำ

หัวใจหยั่งรากฝังลึก
ยากจะถอน
หรือถอนแล้วแต่ยังไม่รู้
ยังจดจำอยู่กับภาพเก่าเก่า
ยังเศร้ากับสิ่งเดิมเดิม

ขอโทษจริงจริง...

2006/Jun/18

วนๆ เวียนๆ ไปวันๆ

กับความคิดต่างๆ ที่สะสมอยู่ในสมอง

บางทีไม่คิดอะไรเลยก็ดีเหมือนกันนะ ใช้สมองน้อยกว่าความต้องการของหัวใจซะบ้าง

มันจะมีความสุขขึ้นรึเปล่าน้อ..

ถึงจะมีภาระเหนื่อยและหนัก แต่ก็ยังมีเรื่องราวหลายอย่างที่เข้ามาในชีวิต รุนแรงและรวดเร็วซะจนไม่อยากจะทนในบางเวลา

อยากจะหายไปซะ จากห้วงคำนึง

วู้วว อะไรเนี่ย

บล็อกฉันมันหาสาระไม่ค่อยจะได้เลยแฮะ

แต่มันก็คงไม่ใช่ไดอารี่แหละ ไม่ได้เล่าเรื่องราวประจำวันนี่หว่า

เป็นคนในมุมมืดนี่มันก็เหงานะ เลยออกมาเรียกร้องความสนใจตามประสาคนขี้อิจฉาบ้างก็แค่นั้น*

2006/Jun/04

พรุ่งนี้จะเป็นวันเปิดเทอมแล้ว...
สิ้นสุดกันทีสามเดือนที่ว่างเปล่าแต่ไม่เปล่าว่าง
(อะไรของมัน)

กระโจนเข้าสู่วัฏจักรที่วนไปวนมาไม่มีที่สิ้นสุด
เดี๋ยวก็กลับมาสู่ ณ จุดๆ เดิม
จะว่าไปสามเดือนนั่นมันก็ไม่ได้ว่างเปล่านี่นะ

นี่ตูมาพล่ามอะไรเนี่ย...

ดิ้นรนไปตามกระแสสังคม
กระแสแห่งการกอบโกยและแย่งชิง
สุดแท้แต่คนคนนั้นจะเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมาย
หรือจะเก็บความสุขตามรายทาง

สุดท้ายทุกสิ่งทุกอย่างที่กอบโกยไขว่คว้า
มีค่าอนันต์หรือเป็นศูนย์
มันก็แค่ "ความว่างเปล่า" ที่พยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มันมา
ช่างน่าเศร้าอะไรเช่นนี้

คิดหาสัจธรรมหรือรูปธรรมของความคิดเพียงใด
มันก็เป็นไ้ด้แค่คำปลอบใจเพื่อที่จะหลอกตัวเอง
ว่าฉันยังมีความสุข
บนโลกนี้ไปวันวัน

.......